Śpiączka po znieczuleniu podpajęczynówkowym

… u pacjentki z guzem mózgu, do czasu znieczulenia – bezobjawowym: artykuł w Acta Anesth Scand.

Sierpień 16, 2010 at 12:27 pm Dodaj komentarz

Skandynawskie wytyczne znieczulenia ogólnego w nagłych przypadkach

No właśnie. Artykuł jest tutaj. Kto będzie miał dostęp, może z sieci uniwersyteckiej? Byłbym wdzięczny za PDF 🙂

Sierpień 14, 2010 at 9:38 am Dodaj komentarz

Pencil point mniej traumatyczny?

Artykuł w Acta Anesthesiologica Scandinavica twierdzi, że niekoniecznie.

Sierpień 14, 2010 at 9:37 am Dodaj komentarz

Jaką specjalizację wybrać?

To proste! Skorzystaj z MSAT – Medical Specialty Aptitude Test.

… ale nie sugeruj się nim za mocno. W moim przypadku, anestezjologia była na 26. miejscu, a w pierwszej trójce znalazła się okulistyka, medycyna nuklearna i urologia.

… ale medycyna ratunkowa już na 4-tym 😉 pozdrawiam z dyżuru w pogotowiu!

Lipiec 26, 2010 at 8:07 pm 3 komentarze

Kazusy znieczulenia zewnątrzoponowego

… do porodu z New England Journal of Medicine – sztuk 2 (słownie: dwa kazusy) dostępne tutaj.

Lipiec 26, 2010 at 5:05 pm Dodaj komentarz

Bradykardia a znieczulenie podpajęczynówkowe

Dlaczego (rzadko, ale jednak) dochodzi do ciężkiej bradykardii podczas znieczulenia podpajęczynówkowego?

Na tzw. zdrowy chłopski rozum, hipowolemia powoduje zwiększenie częstości akcji serca, aby rzut serca został zachowany. Zatem, bradykardia przy znieczuleniu podpajęczynówkowym wydaje się nielogiczna, ale czy tak jest w rzeczywistości?

W takich sytuacjach nieocenione pozostaje doświadczenie naszych Starszych Kolegów, które mówi co innego.

Nie bierzemy tu pod uwagę ekstremalnego przypadku, gdy dochodzi do całkowitego znieczulenia total spinal anesthesia i wyłączenia nervi accelerantes. „Normalny” zakres – czyli nie niebezpiecznie wysoki, np. do Th8.

Czy może wtedy dojść do ciężkiej bradykardii?

Bardzo rzadko, ale jednak.Z zatrzymaniem krążenia włącznie – i to wcale nie od razu po podaniu leku do przestrzeni podpajęczynówkowej.

Na stronie APSF (Anesthesia Patient Safety Foundation) możemy znaleźć opracowanie pt. Cardiac Arrests During Spinal Anesthesia Johna B. Pollarda. Rozważa on tam 3 potencjalne przyczyny ciężkiej bradykardii jako odpowiedź na zmniejszenie preloadu:

  1. rozciągnięcie komórek rozrusznika (a raczej brak tego rozciągnięcia) – częstość rozrusznika jest proporcjonalna do stopnia jego rozciągnięcia,
  2. uruchomienie receptorów reagujących na niskie ciśnienie tętnicze w prawym przedsionku i żyle głównej,
  3. odruch Bezolda-Jarisha – aferentne włókna C wychodzące ze ścian oraz beleczek niewypełnionej lewej komory modyfikują działanie baroreceptorów zatoki szyjnej, powodując bradykardię celem lepszego wypełnienia się lewej komory. Zatem, zamiast przyspieszenia się akcji serca i zwiększenia siły jego skurczu (przez włókna eferentne z zatoki szyjnej) dochodzić będzie do bradykardii i osłabienia siły skurczu.

Czy pacjent musi stracić dużo krwi? Przy blokadzie zewnątrzoponowej T4-T6 może wystarczyć szybkie pozbycie się 10 ml/kg krwi aby uzyskać zatrzymanie krążenia (Bonica JJ, Kennedy WF, Akamatsu TJ, Gerbershagen HU. Circulatory effects of peridural block: effects of acute blood loss. Anesthesiology. 1972;36:219-27.)

Odruch Bezolda-Jarisha wywołać można równiez podaniem nitratów. Mój kolega zupełnie niedawno, podczas jednego ze swoich pierwszych wyjazdów w pogotowiu ratunkowym zaobserwował tego typu reakcję u przytomnego, wydolnego krążeniowo i oddechowo pacjenta nadużywającego alkoholu, z nadciśnienem tętniczym, po jednej dawce Nitromintu.

Polecam również BJA, w którym można znaleźć publikację rozważającą wpływ ułożenia pacjenta na występowanie bradykardii podczas ustępowania znieczulenia podpajęczynówkowego. Teoretyczne zwiększanie powrotu żylnego w pozycji Trendelenburga wcale nie robi dobrze na akcję serca…

Dr Pollard w swoim artykule zaleca stosowanie wazopresorów tak wcześnie, jak tylko uważamy za stosowne – podobnie zresztą, jak specjaliści prowadzący kurs z anestezji w położnictwie na Lindleya.

W resuscytacji pacjentów z zatrzymaniem krążenia w jednym z wyżej wymienionych mechanizmów rozważyć należy podanie adrenaliny, atropiny, płynów, ewentualne uniesienie kończyn dolnych oraz stymulację przezskórną.

Zapraszam do dyskusji w komentarzach!

Maj 1, 2010 at 10:07 pm 2 komentarze

Dlaczego należy unikać środków zwiotczających?

Ano, na przykład dlatego: http://www.muzungu.pl/2009/12/01/obudzilem-sie-w-trakcie-operacji/przygody-muzungu/

Grudzień 3, 2009 at 1:24 am 2 komentarze

Starsze wpisy Newer Posts


ja na del.icio.us